بخش تیکمه داش . در جنوب شهرستان بستان آباد واقع است . از شمال به بخش مرکزی شهرستان بستان آباد و بخشهای مرکزی و مِهرَبان (در شهرستان سراب )، از مشرق به بخش تُرکمن چای (در شهرستان میانه )، از جنوب به بخشهای مرکزی و نَظَر کَهریزی (در شهرستان هشترود)، و از مغرب به بخش مرکزی شهرستان تبریز محدود و مشتمل است بر دهستانهای عباس شرقی ، عباس غربی ، اوجان شرقی ، سهندآباد و شهر تیکمه داش .

کاروانسرای تیکمه داش 
 
تیکمه داش از گیاه دارای گل گاوزبان ، خاکشیر، آویشن ، گون ، و درختان بنه و زالزالک است و از زیا گرگ ، روباه ، بلدرچین و عقاب در آن یافت می شود. محصولات عمدة آن گندم و جو و فرآورده های باغی ، از جمله سیب و گلابی و زردآلو و گردوست . پرورش گاو، گوسفند، بز، طیور و زنبورعسل در آنجا رواج دارد. قالی بافی در شهر تیکمه داش و برخی از آبادیهای بخش ، از جمله قره چای حاج علی ، مرکز دهستان سهندآباد (در 38 کیلومتری جنوب غربی شهر بستان آباد) صورت می گیرد (خاماچی ، ص 301؛ فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 14، ص 133، 312، 315ـ316). بازارهای هفتگی در بعضی آبادیهای این بخش پررونق است ، از جمله شنبه بازار در آبادی قره چمن ، مرکز دهستان عباس شرقی ، در حدود 42 کیلومتری جنوب شرقی شهر بستان آباد (خاماچی ، ص 300؛ فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 14، ص راه اصلی شهر بستان آباد به شهرهای هشترود و میانه از این بخش می گذرد. در 1329ـ1330 ش دهستانهای اوجان و سهندآباد و عباسی /عباس ، جزو بخش تیکمه داش کنونی ، در بخش بستان آباد شهرستان تبریز (در استان سوم ) ذکر شده است (ایران . وزارت کشور. ادارة کل آمار و ثبت احوال ، ج 1، ص 379؛ رزم آرا، ج 4، ص 54، 283، 327؛ نیز رجوع کنید به ایران . وزارت کشور، 1355 ش ، ص 10؛ همو، 1365 ش ، ص 9). تیکمه داش در 1369 ش بر اساس مصوبة دولت به بخش تبدیل شد (ایران . وزارت کشور. معاونت سیاسی و اجتماعی ، 1381ش ، ص 2). طبق سرشماری 1375ش ، جمعیت بخش 338 ، 35 تن بوده است که حدود 7ر93% روستانشین و بقیه شهرنشین بوده اند. اهالی آن شیعة اثناعشری اند و به ترکی آذری سخن می گویند.
2) شهر تیکمه داش ، مرکز بخش تیکمه داش . در هجده کیلومتری جنوب شرقی شهر بستان آباد، در ارتفاع 900 ، 1 متری واقع است . این شهر در شمال شرقی کوههای قارقالان (ارتفاع بلندترین قله : ح 168 ، 2 متر) و قلیچ قَیَه (ارتفاع بلندترین قله : ح 184 ، 2 متر) قرار دارد. غارِ یاغشلو/ یاغشلی کُهُل در نزدیکی آن است . رود بنوچای از شهر می گذرد و رود بوستَکان چای در یک کیلومتری شرق آن جریان دارد. در پیرامون تیکمه داش چشمه های زیادی وجود دارد. بیشترین دمای شهر در تابستانها ْ30 و کمترین آن در زمستانها ْ25 - و میانگین بارش سالانة آن 380 میلیمتر است ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 14، ص 134). دوشنبه بازار آن در منطقه مشهور است (خاماچی ، ص 301). شهر تیکمه داش بر سر راه اصلی تهران ـ تبریز واقع شده و فاصلة آن تا تبریز (در غرب ) 79 کیلومتر و تا میانه (در شرق ) 91 کیلومتر است ( رجوع کنید به فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 14، ص 89، 134). طبق تقسیمات کشوری ، تیکمه داش در 1376 ش شهر شد (ایران . وزارت کشور. معاونت سیاسی و جتماعی ، 1381ش ، همانجا). طبق سرشماری 1375ش ، جمعیت شهر 225 ، 2 تن بوده است . 
 
 خسته قاسم ، شاعر و نوازندة مردمی (عاشیق ) و معروف قرن دوازدهم ، که در شروان می زیست ، در آبادی تیکمه داش به دنیا آمده بود ( د. آ. ، ج 10، ص 79ـ80).
 
منبع alikaviany.blogfa.com